De eerste schreden.....
Als oprichtingsdatum van de Bewonerscommissie “Saen Tropee” staat 15 mei 1996 in de boeken vermeld.

Alhoewel er van een naam op dat moment nog geen sprake was en de getalssterkte ook nog niet was vastgesteld, is het bekend dat vanaf die datum tenminste 2 bewoners zich daadwerkelijk met het wel en wee m.b.t. de oplevering van het complex bezig hielden. Zij waren het er echter wel over eens, dat hun gemeenschappelijke belangen het beste zouden worden gediend d.m.v. het instellen van een Bewonerscommissie.

De initiatiefnemer(s)
Als initiatiefnemer staat de heer O. Elema bekend. Vrij snel na het in gebruik nemen van zijn woning – op nr. 40 – ontdekte hij reeds de eerste gebreken. Na inmiddels te hebben  kennisgemaakt met zijn buurman, de heer E. Krikken van nr. 36, resulteerde hun beider gedachtengoed in een `voorlopige bewonerscommissie`. Onno en Evert, zoals de bewoners hen hebben leren kennen, kunnen derhalve als gangmakers van de commissie in zijn huidige vorm en samenstelling worden aangemerkt.

Het doel
Zoals gezegd: het opkomen voor de belangen van alle bewoners indien er zich problemen mochten voordoen in relatie tot de gemeente, de verhuurder en evt. onderlinge wrijvingen tussen huurders, de `bewoners`.

Alleen bij problemen?
Nee dat toch zeker niet. In de praktijk zijn er voorbeelden bekend waarbij advies – en dan gaat het altijd over een gemeenschappelijk advies – kan worden gegeven in zaken als onderhoud van gebouw en woonomgeving, gemeentelijke belasting(en), zoals b.v. de OZB, de verkeersveiligheid en de leefbaarheid in en van de woonomgeving.

Informatievoorziening
Het eerste communikee namens de Bewoners Commissie werd verspreid op 24 maart 1997. In een (Nieuws)brief aan de bewoners werd de “huidige” stand van zaken aan de bewoners uitgelegd. Inmiddels is de eerste sobere nieuwsbrief van die datum opgevolgd door “iets” uitgebreider informatiemagazine.

De status
Een officiële status werd verkregen nadat de eerste actiepunten van de initiatiefnemers bij woningstichting Patrimonium werden aangekaart. Deze adviseerde om middels bekendmaking aan alle- en evt. met uitbreiding van enige bewoners te komen tot de oprichting van een bewonerscommissie in de zin van de wet.

De actie om meerdere buren voor dit vrijwillige(rs)-werk te interesseren resulteerde in de toetreding van de heer Gijs Boekelaar en mevrouw Maja Jacobs. Met haar was tevens het gewenste en broodnodige vrouwelijke inzicht en de specifieke vrouwelijke kijk op de huisvesting binnen gehaald. Het `werk` kon beginnen.